Point of no return

on

Bestaat dat wel een “point of no return” ? Of hangt het heel erg af van de weg die je gekozen hebt ?

“Life is filled with infinite choices” is dan de weg niet altijd vooruit ook al ga je terug ?

Een lineaire gedachte een manier van denken die we van kleins af aan geleerd hebben en die voor ons onze realiteit vorm geeft.

Maar wat als je dat los laat. Als je niet meer denkt in vooruit-achteruit maar denkt in beweging. En een beweging maak je vanuit een motivatie welke motivatie dan ook. Het wordt wat complexer als je bij het lineaire denken (vooruit-achteruit) de goed-fout denkwijze gebruikt.

Voor velen van ons zonder dat we het ons echt bewust zijn is vooruit gelijk aan goed en achteruit gelijk aan fout. Ook zonder dat we weten wat de motivatie is is onze eerste ingeving dat achteruit fout is en dat vooruitgang goed is.

Elke zogenaamde tegenstelling heeft daardoor een  goed en een fout kijk maar naar:

Groot – klein

Dik – Dun

Licht – Zwaar

Zwart – Wit

Langzaam – Snel

Hoog – Laag

Voor – Tegen

En zo kan ik nog wel even door gaan.

We zijn groot geworden in een wereld waar tegenstelling in combinatie met waardeoordelen het uitgangspunt zijn voor ons bestaan.

Meer is beter, groter is meer, minder is falen, kleiner is ondergeschikt en ook dit lijstje kan nog veel langer bedenk er zelf maar een paar en schrijf je ze jezelf op hoe lang wordt jouw lijstje en ik welke combinaties geloof jij het meest?

 

Ook voor mij gold en geldt het principe van tegenstelling en waardeoordelen in bijna alles wat ik mee maak. Om me heen zie ik dat de tegenstellingen in de wereld op alle vlakken steeds groter en duidelijker worden de motivaties zijn zeer uiteenlopend en de onrust die het bij mij creëert werd ook steeds groter en sterker.

Ik ging opzoek naar een weg die mij antwoorden kon geven op alle waarom vragen die ik heb en in de loop van de tijd kwam ik er achter dat er 1 hele grote waarom vraag in mijn leefde die ik al vanaf zeer jong stelde…. “waarom kan ik de omvang van de hemel (het universum) niet bevatten in mijn hoofd ?” of zoals ze in het engels nog duidelijker verwoorden “why can’t I get my head around it ?”

Het omvatten van de grootte van het universum (head around it) en de onmogelijkheid ervan die ik toen voelde maakte dat ik me er maar bij neer legde … tot een paar jaar geleden.

Het waarom verplaatste zich eerst naar wat er op deze aarde allemaal gebeurd, ik wilde begrijpen, onderzoeken, meer weten en dat in combinatie met mijn lineaire denken (vooruit-achteruit) en mijn nog steeds aanwezige waardeoordelen (goed-fout) maakte mijn gedachtenwereld en mijn gevoelswereld tot een achtbaan met duidelijke ups (die voelden goed) en downs (die voelden wat minder goed).

Verschillende wegen, informatie kanalen passeerden en elk gaf mij een puzzelstukje voor mijn persoonlijke puzzel. Soms kreeg ik een puzzelstukje waarvan ik dacht dat het toch echt bij een andere puzzel hoorde niet bij die van mij en toch bleek elk stukje ergens in mijn puzzel te passen. Is de puzzel al af … nee…. komt de puzzel ooit af…geen idee….

Wat ik al puzzelend langzaam zie ontstaan is dat het lineaire denken in combinatie met het hebben van een (on)bewust waarde oordelen systeem mij geen antwoorden meer geeft of aldoor dezelfde antwoorden maar geen nieuwe puzzelstukjes.

Reden om voor mezelf bij mezelf opzoek te gaan naar een andere manier van kijken en denken. Informatie kanalen die ik eerder al ontdekt had maar op een bepaald moment terzijde schoof dienen zich nu weer aan en zowaar ik ontdek daar weer nieuwe puzzelstukjes, bruikbare puzzelstukjes. Ben ik terug gegaan of ben ik vooruitgegaan ?

Ik heb besloten dat teruggaan en vooruitgaan geen waarden zijn in mijn leven net zoals ik besloten heb dat mijn waarde oordeel systeem (goed-fout) ook geen plek meer heeft in mijn leven. Uiteraard zal het niet altijd even makkelijk zijn om er van weg te blijven ik heb er ondertussen al 53 jaar mee geleefd maar het voelt dat het tijd is voor iets anders.

Dit inzicht heeft mij een bepaalde rust gegeven en als ik het toepas op wat er nu in de wereld gaande is merk ik dat ik in rust kan kijken naar wat er zich afspeelt en heb ik de ruimte om verder te zoeken naar antwoorden op de waarom vragen zonder waardeoordelen en tegenstellingen.

Context is op dit moment mijn houvast. Het zoeken, vinden en creeeren van context geeft mij houvast in alle turbulentie en de context die ik nu gevonden heb heeft mij geholpen om een antwoord te vinden op de oudste vraag die ik heb … waarom kan ik de omvang van het universum niet in mijn hoofd begrijpen ?

Het antwoord (voor mij) op deze vraag op dit moment is simpel, omdat ik denk vanuit beperkingen. Hef de beperkingen op en er gaat letterlijk een wereld open.

Voor mij een nieuw begin ……